چندی‌ست دلبستگیم به اینجا زیادتر شده است.

اصلاً انگاری حرف‌های توی وبلاگ را نمی‌شود جای دیگری زد...

مهمان‌هایمان رفته‌اند. یک خانم خانه‌ی نصفه نیمه‌ام که بعد از مهمان‌داری، ساعت یک و نیم شب نشسته است به فیس‌بوک و وبلاگ بازی...

شاید اصلاً زندگی همین باشد...