بعضی نوشته‌هایم را که برمی‌گردم و دوباره می‌خوانم، یک جورهایی مطمئنم که مال من نیستند. خیلی غریبه‌اند. حسشان نه. مدل بیانشان بیگانه است. نثرشان بیگانه است.

احتمالاً آن موقع‌ها «من» نیستم!