اغلب اوقات فقط نشستن و تماشا کردن لذت بخش ترین کار دنیا برای من است. تا چشم کار می کند سفیدی است و سفیدی. کمی جلوتر را چشم آدم نمی بیند از فرط مه. سیل آدم های به ظاهر خئش و خرمی که ورزش های زمستانی بزرگ ترین علایقشان است. 

سکوت عجیبی دارد کوهستان پر از برف با وجود آن همه آدم. می روند روی بلندترین نقطه و خود را رها می کنند شاید گویی از همه ی افکار و ناراحتی ها. سر می خورند و سر می خورند و سرازیر می شوند از سکوت کوهستان. 

ریز ریز برف می آید و سرسره بازان رنگارنگ را تماشایی تر می کند.

بنان الهه ی ناز می خواند و نشسته از پشت شیشه تماشایشان می کنم هنوز!