امروز صبح رسیدیم حالا شب شده. نشسته ام به نوشتن. تا ساعت نه صبح فردا باید پروژه ی یک درس را تحویل دهم. فردا نه و نیم صبح مرحله ی اول است و چک پزشکی می شویم اینجا هم که رسیده ام بدو بدو دارم خودم را در این مصرع هی زمزمه می کنم : موجیم که اسودگی ما عدم ماست!