سلام!
     منت خدای را عزوجل!
     امسال هم زنده ام، نفس می کشم! هوش و هواسم سر جاشه...هنوز حساب و کتاب روزا دستمه! هنوز روز تولدم رو تشخیص می دم. هنوز روزا رو می شمرم. هنوز خیلیا رو دوست دارم....هنوز دلم برای خیلیا تنگ می شه. هنوز از دوریه خیلیا بغضم می گیره...هنوز از خیلیا دلگیر می شم که خیلی بهم نزدیکن یا شاید فکر می کنم که نزدیکن! هنوز بعضی وقتا مثل بچه های شیطون آروم و قرار ندارم و یه جا بند نمی شم. هنوز خیلی وقتا  تعادل میزانم به هم می خوره و دوست دارم یه گوشه بشینم و فقط گوش کنم، خیلی وقتا هم فقط فکر!
     همه ی اینا یعنی هنوز هستم....یعنی یک سال دیگه رو گذروندم...اما نمی دونم چرا انقدر از پارسال تا امسال به نظرم دیر گذشت...هرچی فکر می کنم چیزای کمی از تولد پارسالم یادم می آد!
     این قافله ی عمر عجب می گذرد
                                                                 دریاب دمی که با طرب می گذرد
     ساقی غم فردای حریفان چه خوری؟
                                                                پیش آر پیاله را که شب می گذرد!

              یه جورایی تولد خودم مبارک!
              برام دعا کنین!