این روزها خوش بو اند!

این روزها رنگشان هم خوش رنگ است!

این روزها طعم دوست می دهد و رنگ عاطفه! انگار که تازه پیدایش کرده باشم!

این روزها رنگ فیلم های تازه می دهد و سینما و از شب تا صبح به یاد آوردن صحنه ها و دیالوگ ها...

رنگ پیاده روی در سرما و برف و به یاد آوردن خاطرات و سرعت قدم ها را زیاد نکردن هم دارند این روزها...

دارو و قرص هم رنگارنگ ترشان می کنند...

این نیز بگذرد

 

پ.ن: عنوان این پست قسمتی از دیالوگ فیلم زادبوم است!