فرار

اینکه اینجا هنوز مأمنه، اینکه اصلا هنوزم یه مأمن دارم قاعدتا باید چیز خوبی باشه.

الآن فرار کرده‌م. از توییتر فرار کردم و پناه آوردم به این پناه ۱۴ساله‌ام. پناه آوردم تا خستگی‌های این روزها را خالی کنم روی صفحهٔ سفیدش. که بعدش بشوم همان آدم خوش‌رو که همه انتظارش را دارند.

که یک وقت نکند جدی باشم یا در هم یا پکر و بی‌حصوله. انگار یک جایی توی آفرینش تعیین کرده باشند که وظیفه‌ام خوش‌خلق بودن است...

صاحب اینجا اما توی این لحظه سیر است.

سیر سیر.

و آرزویش این است که کاش می‌توانست همین الآن جمع کند برود یک جای دور و تنهایی آنقدر بماند تا سیر شود از تنهایی...

/ 1 نظر / 24 بازدید
شیما کاشی

ای کاش ای کاش ای کاش دوباره وبلاگ ها برمیگشتند. خیلی دلم می خواد برگردم به وبلاگ نویسی یا نهایت پلاس. اما انقدر خلوت شدن که آدم هی موفق نمیشه مرتب بنویسه ... خیلی خوشحال شدم دیدم یک وبلاگی هنوز مرتب به روز میشه...